Historiek

In 1981 riep Jan Stevens 4 muzikanten bij elkaar met de vraag of ze wekelijks extra wilden repeteren. Roger Timmermans, klarinet, Anita Saelmans en Johan Mertens, dwarsfluit, en Adrien Rijcken, hobo, concerteerden voor het eerst als kwartet tijdens een kerstmenu bij Koekhofs in Achel. Al snel groeide de groep uit tot een 10-tal muzikanten. Wanneer het ensemble na enkele jaren een naam zocht werd gekozen voor de naam “Amicitia”, een naam die reeds eerder binnen de harmonie bestond, maar toen als toneelgroep.

De samenstelling van het Amicitia-ensemble bestaat voornamelijk uit muzikanten van de harmonie, aangevuld met muzikanten uit de regio.

Voor Jan Stevens was Amicitia zijn kind. Hij dirigeerde, weliswaar belangeloos,  van 1981 tot aan zijn dood in 2000.      

Voor dit ensemble dat de eerste jaren nogal van samenstelling wijzigde, bestaat geen geschreven bladmuziek. Vanuit de directiepartituur verwerkte Jan Stevens muziek op maat voor elke muzikant.    Bij Jan was dit allemaal met de pen, en het leuke ervan was dat je dan af en toe op de partij kon zien dat hij tijdens het schrijven koffie gedronken had, of dat het blad net iets te klein was en dat er nog een muziekbalk bijgemaakt moest worden, of dat hij met zijn auto al eens over de partituren gereden had. Zijn muziekschrift was voor een nieuweling niet zo eenvoudig, maar door de jaren leerde je zijn nootjes goed te herkennen.  

Zijn repertorium bestond in licht klassieke muziek. Mozart, Boccherini,… werden gespeeld en de groep vond het belangrijk dat de luisteraars konden genieten van herkenbare muziek.

Amicitia trad op bij recepties, zoals bij het 75 jarig bestaan van St.-Hubertuscollege in Neerpelt (1985), de opening van de bedrijfshallen van firma Hegge (1989), opening van het winkelcentrum in Overpelt (1991), huwelijksmissen en ook wel eens een begrafenismis.

Jaarlijks werd naar een groot concert toegeleefd. Deze vonden meestal plaats in zaal De Burg. In 1996 werd dit georganiseerd in de kapel de Zusters Ursulinen. Dit gaf een bijzondere uitstraling want de goede akoestiek gaf het Amicitia-ensemble een duidelijke meerwaarde.

Dat Jan Stevens ook van zang hield, bleek duidelijk door de toevoeging van solisten zoals Henk Wijfelaars en Carine Boonen. En die zang bereidde zich uit met de samenwerking met verschillende koren. Zo werd  er samengewerkt met ’t Singhet Vro van Hamont, het Mandragorakoor uit Hechteren en het koor uit Heeserbergen, Lommel.  

En nog was het voor Jan Stevens niet voldoende, zijn droom was een combinatie van zang, dans én muziek. Zo werd  beroep gedaan op Pas de Deux uit Achel om de muziek ook te vervolledigen met kijkplezier. Zijn laatste groot concert met zang, dans en muziek was in de St.-Laurentiuskerk in 1998.

Na zijn schielijke dood in 2000 nam Johan Mertens het dirigeerstokje over. Voor Johan was Amicitia geen onbekende. Als één van de eerste muzikanten groeide hij samen op met het ensemble. Al speelde hij al verschillende jaren niet meer mee, toch had hij nauw contact met Amicitia. Terwijl Jan Stevens overwinterde in Spanje nam Johan vele jaren het dirigeren op zich. Het was dan ook een normale zaak dat Johan in de voetsporen van Jan Stevens trad.

De samenstelling bleef de eerste vijf jaar nagenoeg ongewijzigd. In 2005 werd de groep uitgebreid met 3 muzikanten van de harmonie van Bree, waar Johan ook dirigent was.

Het bewerken van muziekstukken op maat van de muzikanten was ook voor Johan een groot tijdrovend gebeuren. Eerlijk gezegd moeten we toegeven dat het geschrift van Johan toch wel iets duidelijker was dan dat van Jan Stevens. En na één jaar schrijfwerk met de pen, werd vanaf het tweede jaar de PC ingeschakeld. Het was alsof we allemaal mooi gedrukte partituren kregen. Toch bleef het schrijven een enorme opdracht. Elke directiepartituur herschrijven naar 15 verschillende muzikanten toe, was een tijdrovende klus. De grootste werken waren zeker een bewerking van My Fair Lady, de Notenkrakerssuite, en de Carmensuite van Bizet.

De eerste jaren onder leiding van Johan Mertens werd er ook nog geregeld samengewerkt met het koor van Heeserbergen uit Lommel en dansgroep Pas de Deux uit Achel.

Ook hier onderging Amicitia een evolutie. Het klassiek populaire werd verder uitgediept met een bijzonder accent naar de muziek van de familie Strauss waarvan heel wat werken werden bewerkt voor het ensemble. Belangrijke troef bleef dat de muziek voor elke toehoorder herkenbaar en verstaanbaar moest zijn.

Concerten werden er velerlei gegeven. Zo luisterde Amicitia academische zittingen op voor het 140 jarig bestaan van de harmonie in Lommel (2001), het 400 jarig bestaan van de Gilde van Balen (2001), 50 jaar Rode Kruis Hamont (2003), 75 jaar harmonie St.Michael Bree (2005) en 100 jaar Davidsfonds Hamont (2006).

In 2004 werd er zelfs meegedaan aan het Vlamo-studieconcert voor vrije ensembles, maar daar was de jury echt nog niet rijp voor dit soort ensembles, waar een jurylid het ensemble betitelde als ‘Stimmungsmusik’.

Er werden ook grote belangrijke concerten gegeven zoals ontbijtconcerten in Bree en Lommel, en echte luisterconcerten in Neerpelt voor de organisatie “de 4 seizoenen” (2008)  en nieuwjaarsconcerten voor Rotary Dommelvallei (2009-2010) waarbij het ensemble in een feestelijke galakledij voorzien werd.

De belangrijkste concerten waren toch zeker de 2 jaarlijkse nieuwjaarsconcerten. Aanvankelijk gebeurde dit in de raadzaal van het stadhuis (2003) en daarna in de kapel van het rusthuis, waar de klankkleur van Amicitia aangenaam ondersteund werd door de goede akoestiek. De composities van Strauss waren ideaal om Hamont een leuk eigen nieuwjaarsconcert aan te bieden.

Het ensemble groeide muzikaal sterk onder leiding van Johan Mertens. Na tien jaar dirigeren gaf hij te kennen dat zijn laatste concert op 15 januari 2011 in Maaseik zou plaatsvinden.

Een opvolger zoeken was niet simpel, want elke dirigent van Amicitia wordt geconfronteerd met het schrijven van aangepaste partituren voor het ensemble. Maar met de nieuwe dirigent, Stephan Simons is de toekomst opnieuw verzekerd. Er zullen nieuwe wegen bewandeld worden, waarbij Strauss naar de achtergrond verdwijnt maar het accent blijft liggen op herkenbare lichtklassieke muziek.

Ook de samenstelling van het ensemble werd door het vertrek van de muzikanten van Bree licht gewijzigd.  De volgende jaren zal Amicitia zeker een goede weg bewandelen en leeft dit ensemble meer dan ooit als geleding van onze harmonie.

Het eerste concert te Weert o.l.v. de nieuwe dirigent was meteen een succes met o.a. het "Allegro Molto" uit symfonie 40 van Mozart.

Dirigenten

1981-2000 : Jan Stevens

2000-2010 : Johan Mertens

2011- …..   : Stephan Simons

 

Voorzitter,

Adrien Rijcken